ਰੇਅਸ ਬਨਾਮ ਡੇਕਰ
ਲੀਗਲ ਏਡ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੇ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹਡਸਨ ਕਾਉਂਟੀ ਜਾਂ ਬਰਗਨ ਕਾਉਂਟੀ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਸਿਵਲ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਇਰਸ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਾਡੇ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਰੱਖਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਕਟਰੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਵੇਂ ਸੋਧ ਦੇ ਨਿਯਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਧਾਰਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਜਵਾਬ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਰਿਹਾਈ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਜੱਜ ਮੈਡਲੀਨ ਕੌਕਸ ਆਰਲੀਓ ਨੇ ਕਿਹਾ:
"ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਸੀਡੀਸੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪਟੀਸ਼ਨਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਦਾਲਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪਟੀਸ਼ਨਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਚਰਣ ਬਕਾਇਆ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।"